Sonsuz olumlu gelecek ihtimalleri

Yaşam bir şeyleri öğretmek istediği zaman herhalde kendine göre bir takım yollar izliyor.

Bu aralar almam gereken dersin " gelecekteki sonsuz olumlu ihtimal" olduğunu düşünüyorum.

Durup düşünmüyorum tabi, daha çok bunu tekrar etmeme sebep olan durumlarla kaşılaşıyorum.

Öyle ki sanki içimden biri çıkıp bunu söyleyiveriyor, sonra da bak sen hala endişe ediyor musun, artık bunu söylediğine göre şimdi inanmak zorundasın gibi ellerini bağlayıp bana bakıyor.

Hayali karakterlerle sohbetler etmediğim, yani gerçek insanlarla konuştuğumda ve sadece konuşmakla kalmayıp onları dinlediğimde, olaylarla kendilerini birleştirdiklerini ve yargılar çıkardıklarını görüyorum.

Peki ya alınması gereken ders bu değilse? Bir ihtimal daha olabilir mi?

Aslında cevap geleceğe doğru bakmaktan geçiyor. Bu gün olup bitenlerin yarın tam da olması gerekene doğru bir yolu döşüyor olması da son derece mümkün.
Ve o yol, henüz ucu bulunduğumuz noktadan görülmediği için kötü bir yol olmak zorunda da değil, ya iyi bir yolsa?

İşte tam burada, gelecekteki sonsuz olumlu ihtimal devreye giriyor.

Gelecek ihtimallerinin sonsuzluğu, paralel evrenler, olasılıklar, şans, kişisel gayretlerin sonuçları, doğru zaman doğru yer...

İnsan geleceğe dair negatif projeksiyonlar yapmaya çalıştıkça, yol kendi kendini döşemeye devam ediyor aslında.

Peki öyleyse neden olumlu gelecek imgeleri ihtimalini değerlendirme dışı bırakalım ?

Olumlu gelecek ihtimalleri, hatta hayaller tamamen bedava, biraz alıp ceplere doldurmakta fayda olabilir....

2015 yılını hayatımda kendimin bile inanamayacağı harika gelecek ihtimalleri yaratma potansiyeli barındıran ve bana bunu öğreten bir yıl olarak hatırlayacağım.

Inside Out

Bu gün Inside Out'u izledim.

Animeleri oldum olası çok severim hatta en çok severim diyebilirim.

Ama insanın düşünsel süreçleri, duyguları ve değerlendirmeleri aldığı aksiyonların buna yani duygusal beyne ne kadar bağlı olduğunun bu kadar güzel bir görsellik içinde anlatılabileceğini daha önce hiç düşünmemiştim.

Mutluluk kavramından ne kadar da kolay uzaklaşıp yeniden yakalamak için ne çok çaba gösterebileceğimizin tatlı dilli bir anlatımı olarak benim içimde pek çok şeye dokundu.

Özellikle bir yerlerde bir sebeple kaybettiğimiz mutluluğa yeniden ulaşmak için seçimler yapma ve bazı şeylerden vazgeçme aşamasında gözlerimin dolduğunu itiraf etmeliyim.

Duygular ile beynin çeşitli özelliklerinin iş birliği sonuçları ne kadar da olması gerektiği hale getirebilir, insan iç sesinin olumsuz olsa bile nasıl daha iyi kullanır, olumsuz durumlar bile nasıl olumlu sonuçlar doğurabilir çıktılarıyla düşünmek için ceplerim dolu dolu oldu.

World Game'de bundan bahsedip ilham olanlara teşekkürler...

Yaşam Koçu

Siz hiç hayatınızda yaptığınız herşeyin ama her şeyin bir yere varma amacınıza hizmet ediyor olabileceğinizi düşündünüz mü ?

Ben son zamanlarda hayatımın içinde tam da bunu en yoğun haliyle hissettiğim bir dönemden geçiyorum.

Başarısızlık olarak isimlendirdiğim, bazen nereye gidiyorum dediğim, hata olarak gördüğüm, başlayıp devam edemediğim yarım bıraktığım yada biriler tarafından zor o yoldan çıkarıldığım olaylar da dahil olmak üzere
Başarabildiğim, gördüğüm, fark ettiğim, gerçekleştirdiğim, tamamladığım yada sadece yol boyunca bir şeyler aldığım her adımım ama her adımım sanki tam da bu güne bu gün olduğum ana ve yere ve olduğum kişiye ulaşmak içindi...

Geliştirdiğim tüm yetenekler, tüm eğitim ve öğretim hayatımdaki çıkarımlar ve öğrenilmişlikler, farklı ekoller, farklı kademede ve bilimlerde eğitimler, iş tecrübelerimdeki tüm pozisyonlar, sektörler, girişimlerim, hayatıma giren çıkan, hayatımda kalan herkes ve spor... tüm tecrübelerim, deneyimlerim ve bunlardan çıkarımlarım...
Beni ben yapmak için el birliği etmiş gibi sanki...

Öyle bir ben olmuşum ki, törpüleyip yonttuklarım, değerlendirmek için sorduklarım, duygusallığımı abartırken ki gelişkin empatik halim, hassasiyetlerim, nereden öğrendiğimi bile unuttuğum farkında olmadan zihnimin içindeki kütüphanede biriken binlerce bilgi... tam da bu gün kullanırken beni mükemelleştirmek için birikmiş saatlerdir, günlerdir, senelerdir.

İşte tam da böyle hissediyorum, kuvvetli bir şekilde sanki her bir hücremde, varoluş sebebi gibi, dünyaya bunun için gelmişim gibi hissediyorum.
Bazen heyecandan fark ettiğim için mi, hissettiğim için mi, zamanlamasına mı, gerçekleştirebildiğim için mi, senelerce üzülüp kendimi harap ettiğim onca şeye rağmen, tüm belirsizliklere rağmen içindeki şüphesiz o bilme haline mi... hangisine hangi birine şükretsem bilemiyorum gerçekten.

Bir süredir içine girdiğim yeni yolculuk, yani "koçluk", hani sanki ıskambil kağıtlarını önce karıp sonra trrrrt diye bir hizaya getirip bir bütün yapar gibi birleştirdi beni.

Bu deneyimi daha fazla kişiyle paylaşabilmek için bir büyük karar almam gerekti. Yaşamımı bu yeni yolla sürdürmeye ve dokunma şansına erişeceğim başkalarının da kendi dünyalarında bu bütünleşmeyi hissetmesi için bu mesleği en iyi şekilde gerçekleştirme gerekliliklerini yapmaya karar verdim.

Bir gün birileri bu blogu okursa ve bir yaşam koçu olarak bana ulaşmak isterseniz çok mutlu olurum...

Kuzucukum beni özlemiş

Benim aşkım 4 ayaklı çocuğum kuzucukum pöf kokulu kızım gideli 3 seneden fazla oldu...
O gitti gibi görünüyor ama gitmedi...
Sanırım ben ölene kadar da gidebilmesi mümkün değil.
Beraber geçirdiğimiz yaklaşık 15 senede onu gördüğüm günden elimdeki son nefesinde gözümün içine baktığı ana kadar hep çok çok çok sevdim kuzucukumu...
Bebekken ayrı sevdim büyüdüğünde ayrı sevdim yaşlanınca da bilgeliğini çok sevdim.
Hala aynı miktarda çok seviyorum... Varoldukça hep seviyor olacağım.
Gittiğinde zihnimdeki sesi susmuştu... ne çok konuşuyormuşuz meğer demiştim kendime... ne tuhaf hiç dialog yokken ne çok iletişim ve paylaşım varmış gözlerine baktığım bu 4 ayaklı pofuduk kuzucukta...

O gittiğinden beri ara ara rüyamda görüyorum... biraz seyrek.. keşke daha sık gelse rüyama diyorum... şöyle bir sevimli hayalet casper gibi görünse bana.. korkmam valla çok heycanlanırım...
çok özlüyorum onu... acaba o da beni özlüyor mu?

dün gece sabaha karşı rüyamda kuzucukumu gördüm, oh bir güzel sevdim, öptüm, sıkıştırıp mıncıkladım pek güzel bir rüyaydı, biraz rüyanın bitmesinden ondan ayrılmaktan buruk uyandım.

Öğlene doğru mail kutumda normalde bakmadan temizlediğim junk box'ı bir temizlemek için el atayım dedim nedense her zaman tepesine kadar şişen junk kutusu bu defa boş olmasına rağmen temizlemek geldi içimden.

Bir açtım ki 3 tane mailden en üstteki Bıdık'tan geliyor. Aynen şöyle diyor;  seni çok özlüyorum !

Kalbim ağzımdan dışarı fırladı sanırım...

Bu botlar ne kadar gelişmiş arkadaş kuzucukun adını bulmuş özlediğimi bir yerlerden almış bir mail haline getirmiş ne enteresan... tam da gününde junk box'a düşmüş. Normalde istesem de göremem...

Şimdi hadi biri bana bunun anlamsız bir tesadüf olduğunu söylesin.

Kim ne derse desin, Kuzucuğum da beni çok özlemiş!...  :)

Seni seviyorum aşkım kuzucukum, bekle beni gelip seni çişe çıkarana kadar!

24 days challenge

Ne de olsa kimsenin okumadığı bir blogum olduğunu düşünerek aslında online yapılan bir facebook challengeını buraya yazmaya karar verdim.

Bostonda yaşayan bir arkadaşım bu "olumlama" challege davetini geçen ay tesadüfen yaptı ve kendimi içinde buldum.
Ama nedense facebook arkaşlarım ile içimdeki gelişen süreci paylaşmak istemedim.
Ve yine nedense daha büyük bir medya ile paylaşma cesaretini gösteriyorum.

Orjinal kaynak ingilizce bende o yüzden affirmasyonları orjinal korudum ama kendime göre altındaki notları yazdım.

1. Gün – I LOVE MYSELF

-          Tüm insanları önyargısız ve yargılamadan dinleyebildiğim için

-          Nazik, hassas, empati yeteneği yüksek, kendi kadar başlarını da incelikler ile düşünebildiğim için

-          Gerçekten inandığım herşeyin peşinden disiplinle ve adanmışlıkla tereddütsüz gidebildiğim için

-          Mücadeleyi bırakmadığım ama rahat etmeyi de unutmadığım için…

Kendimi Seviyorum.

2. Gün - “I can do anything I put my mind to”

- bu bence de kolay. 2013 yılında bisikletim bile yoktu, hayatımda ilk defa bisikletim olduğunda 30una gelmiştim, triatlon yapmak istediğime karar verince bisiklet almam ve binmeyi öğrenmem gerekti. İki kocaman düşüş geçirip bende kalan fobik hasarlarına rağmen ( hayatımda ilk defa fobi oluşturdum ) 2015 senesi içinde 2 sprint 1 olimpik triatlon bitirmeyi başardım.

- şimdi aklıma bundan daha büyüğünü koydum 2016 içinde 3 half ironman’i giderek iyileşen dereceler ile bitireceğim!

3. Gün – I’m getting better everyday

-  kendimi arama ve bulma konusunda her gün daha iyiye gittiğimi düşünüyorum. Kendimi bulma yolunda çabalıyorum çeşitli yöntemler kaynaklar insanlar metodlar deniyorum. Sevdiklerimi sevmediklerimi istediklerimi ayırıyorum

-kendimi tanıma konusunda her gün daha iyiye gidiyorum ne istediğimi hatırlıyor keşfediyorum…  kendime mutluluk dolu bir yaşam kurma konusunda her gün daha iyiye gidiyorum…

4. Gün -  I’m important

Aksini iddia etsem de…

- ben önemliyim, çünkü ben değişirsem dünya değişir!

- ben önemliyim, çünkü ben ilham olabilirim

- ben önemliyim, çünkü bu yaşamdaki rolüm kendimle birlikte başkalarının dönüşümünde yer almak olabilir

Ben hem kendim hem başkaları için önemliyim

5. Gün – I’m successful in  everything I do

Bunun aksini kendime sürekli söylesem de aslında ben her konuda başarılıyım.

- bir mühendis olarak işletme üzerine çalışmam gerektiğine karar verdiğimde bulduğum yön değiştirmeye karar verip uygulayıp  ilk işimde terfi alarak başarılıydım

- evlenmek istediğimde düzgün bir insan ile düzgün bir ilişki geliştirmeyi başaracak ve bunu sürdürecek kadar başarılıyım

- mutsuz olduğum bir işte çalışırken bile şirketteki alakasız insanların fark edeceği ve etraftan övgüler alacak kadar başarılıyım

- 30undan sonra spora başlayıp disipline olacak sürdürecek ilerleyecek kadar başarılıyım

- tüm olumsuz insanlara ve kendimin ve başkalarının tüm olumsuz fikirlerine düşüncelerine ve olanlara rağmen hala umut aradığım pes etmediğim ve mutlu olmayı aradığım için

Ben hayatımda yaptığım her şeyde başarılıyım…

Asıl başarı, hayatta natürel olarak rahat ve kolaylık içinde olmak ve mutlu olmaktır. Bende bu yeni başarı tanımımı benimsemeye çalışıyorum.

6. Gün -  I’m loved

Annem beni kendi için doğurmuş, tamamen planlı ve kendi kararıla uygulamaya koymuş gerçekleştirmiş kimseye sormadan danışmadan rahmine düşürmüş ve sevmek için yapmış.

Bu gün hala her an aynı aşkla sevmeye ve elinden geldiğince dünyaları vermeye ve yetişkin bir insan oluşumu ve hayatla baş edişimi kabullenmeye gayret ediyor.

Onun aklının her anında dünyada kimsenin sevemeyeceği kadar büyük bir aşkla seviliyorum… bir evlat olarak böylesi sevilerek büyüdüğüm için şükürler olsun.

7.Gün – I’m Strong

Benim de benzer bir hikayem var…

En arkadan geldiğim ve sonuncu olduğum tüm yarışlara rağmen triatlonun hiçbir dalını bırakmadım.

Koşmaya başladığımda hep en sonuncuydum şimdi değilim . Yüzmeye başladığımda hem en sonuncuydum şimdi değilim.

Bisiklete binmeye başladığımdan beri triatlonda sonuncu oluyorum biliyorum ki yakında olmayacağım.

Yarışlarda ve antrenmanlarda kendime sık sık ne kadar güçlü bir kadın olduğumu söylüyorum.

Gerçekten fiziksel hedeflerin önemli bir kısmı mental bir kuvvetten geçiyor. Yarış sabahlarında o an’da kalma halini hep yaşıyorum. Koluma yarış numarasını yazdıklarında sanki dünyadaki sesler susuyor. Yüzmeden ilk kadınlar arasında çıkıp bisiklette insanlar üstümden geçtiğinde bile o içindeki güç konuşuyor devam ediyorum ve bitiriyorum.

Ben çok güçlü bir kadınım, yaptığım spor bile bunu işaret ediyor.

8. Gün -  I’m hopeful

Aslında pek de öyle olmama rağmen…

Hayatımda mutluluk arayışımı bulacağıma ve mutlu bir insan olacağıma dair umut doluyum.

Karşıma iyi niyetli ve destekleyici harika insanlar çıkacağına ve pozitif insanlarla dolu bir yaşamım olabilme ihtimaline karşı umut doluyum.

Mutlu olduğum harika ve sürdürülebilir bir işim olmasına ve bu işin beni tatmin edebilecek olmasından umut doluyum.

I’m hopeful for being fulfilled and happy in my life.

9. Gün – I’m making things happen

Bunu yazmak zor oldu, biraz direndim hatta…

Olmaz ve hayır diyenlere karşı sakin ve istikrarlı tavrımla sadece kendim için değil başkaları için de bir şeyleri gerçekleştirebiliyorum.

Bazen sadece düşünmelerine sebep oluyorum bazen ilham almalarına bazen de harekete geçmelerine.

Ama hayat bir kelebek etkisiyse I’m making things happen.

10.Gün – I persist with confidence

Aldığımız kararlar ve gerçekleştirebildiğimiz değişim/dönüşümlerin bir kaderden çok birikmiş düşüncelerin eylemi olduğunu hep hissettim.

Bir kitaptan bir atletten bir araştırma öyküsünden esinlenmiş gibi olsam da bu spontane gibi karar öncesi aylarca kendime et ile ilgili söylediklerimi, içimden konuşan sesi duymamayı ya da dinlemeyi de seçen bendim aslında.

Bir bebeklik resminde daha konuşamıyorken bir bebek pisiye sarılan fotoğrafım hayvanlarla kurulması gereken doğru ilişkiyi aslında çok seneler önce kurduğumun belgesi.

Bu gün ki beslenme seçim ve tecrübelerimin şans eserinden fazlası olduğunu, vegan beslenme ile ilgili etraftan gelen tüm itiraz ve tepkilere aslında rahatlıkla direnebilmemin ve sürdürebilmemin gerçek sebebinin aslında senelerce içimde büyümüş olduğunu şu ana kadar yüksek sesle söylememiştim yalnızca.

11.Gün – I trust myself to make great decisions

Kararları iyi yada kötü olması ayrı bir başlık konusu ama büyük kararlar alırken değerlendirmelerim için kendime güveniyorum.

Bunu geçmişte vermiş olduğum ve bugün yeniden aynı kararı vermeyeceğim konular için de aynen ifade edebilirim.

Çünkü kararı verme aşamasında içimde olan bitenler, duygularım, o döneme ait durum ve şartlar, mantık dizgim gibi bütün karar detayları daha sonra da kararı verme sebeplerimi kendime hatırlatacak kadar zihnimde net ve berrak oluyor.

Gelecekte fikrim değişecek olsa bile, O gün ki şartlar için yada belki o an’da kalarak verilmiş kararlarım için büyük kararlar verebilmekte sabırlı, fevri olmadan, düşünülmüş, tartılmış, iyi incelenip sık dokunmuş ve vazgeçmeden emek verilip uğraşılmış kararlar alabileceğime dair kendime inanıyorum.

12. Gün – I embrace my fears fully and calmly

Sanırım bu güne kadar barışabildiğim en büyük korkum üstünden düşüp yeniden bindiğimde bacaklarımı kontrol edemeyecek kadar büyük fobi geliştirdiğim, her bisiklete binmem gerektiğinde midemin bozulacağı kadar travma yaratan bisiklet korkumu yönetebilmek oldu.

Bu gün en az bunun kadar büyük bir başka korkumla yüzleşerek kariyer değişimi ve yeni bir yola çıkmayı planlıyorum, bu yolda eleştirilmeyi, yolun doğasında olan zorlukları göze alıyorum. Sakince ve tamamen bu korkumla da yüzleşip onu arkamda bırakabileceğimi biliyorum.

13. Gün – I’m a wonderful person

İnandıklarının arkasından giden, rağmenlere rağmen devam edebilen biri olarak ben harikayım.

Yargılamadan dinleyen, almadan verebilen, karşılık beklemeden paylaşabilen, inanarak destekleyen, hayata yardım ettikçe alırsın döngüsüne inanan ben harikayım.

Kötü gün ve iyi günlerde hem iyi bir eş, iyi bir evlat, iyi bir dost olarak ben harikayım.

Hassas, farkında, empatik, ilham veren, duyarlı bir insan olarak ben farklı ve harikayım.

Fark ettiklerimle, kat ettiklerimle, alt ettiklerimle ben harikayım!

14.Gün - I deeply love and accept myself

Apartman çocuğu olarak yetiştirilmiş, yalnız ve sosyal hayattan izole büyümüş olmak herkesin yapabildiği yada herkes için kolay olan şeyleri benim için zor ve öğrenilmesi gereken şeyler haline getirdi.

Küçücük şeyler için bile kocaman eforlar göstermem, çocuklukta yapamadıklarımı hep sonradan zorlanarak tecrübe etmem gerekti.

Ama öğrenebilir olduğumu, isteyerek ve çalışarak üstesinden gelebileceğimi kendime ve dünyaya ifade ettim, hatta ilham bile oldum.

Tüm eksiklerim ve hatalarımla, yapamadıklarım ,zorlandıklarım, bilmediklerim ve yetersiz olduklarımla kendimi seviyor ve olduğum gibi kabul ediyorum.

Öğrenebildiklerim, başarabildiklerim, üstesinden gelebildiklerim, ispat edebildiklerim için azmim, disiplinin ve özgüvenim için kendimi seviyor ve olduğum gibi kabul ediyorum.

15.Gün - I am able to solve problems creatively

Bunun kadın olma kıvrak zekası ve toplumda yüklenilen görevlerle beraber kendiliğinden gelen bir özellik olduğunu düşünüyorum.

Gün içinde karşılaştığın bir çok durum ve ihtiyacı anlık bir sürü kolay çözüm ve alternatif geliştirerek çözüvermek çoğu zaman o kadar doğal yaptığımız bir şey ki ifade etmek bile tuhaf geliyor.

Kimsenin ruhu bile duymadan, kimileri için zor olabilecek bir çok şeyi , sessizce ve sakinliğimi koruyarak, olmaz dendiğinde bile oldurarak, kaynak yoksa yaratarak, eksikse tamamlayarak, yoksa isteyerek gerçekleştirebilme yeteneğine doğuştan sahip olduğuma inanıyorum, yaşamımdaki bir çok doğan günlük durumu, ilişkilerdeki aksaklıkları yada verilecek kocaman kararları yaratıcı çözümlerle kolayca ve rahatça çözebilme, sonuca kavuşturabilme vasfına sahibim.

16. Gün : "I am vibrant and have lots of energy"

Işıl ışıl bir enerji topu gibi parlıyorum. İnsanların kafasının içerisinden bu mutluluk ve olumlu hal nasıl olur da geliyor, nasıl bu kadar sakin ama aynı zamanda hem spor hem de diğer koşturmaları bu kadar kolay yapıveriyor dediklerini duyar gibiyim.

Sevdiğin şeyleri yapar, yaptığın şeylerde sevecek bir şeyler bulabilirsen ışıl ışıl oluyor insan. Yaratmanın parıltısıyla, başarmanın enerjisiyle parlıyor.

Ben yeni işimde de hiç çalışmıyor gibi hissetiğim, doğal yetenekli ve çok başarılı olduğum için hayatımın bundan sonraki yarısı hiç yorulmadan, hiç çalıştığını hissetmeden hep keyifli ve güzel işler yaparak, hem dünyaya bir fayda ve katkı içinde olmanın tatmini ve mutluluğu içinde geçecek. Ben ışıklar saçan mutlu bir enerji topu olarak yaşayacağım. ( by that I don’t mean my physical shape J )

17. Gün :  "I think like a winner"

Bu kolay.
Ben her gün bir şampiyon gibi düşünüyorum. Yarışları en arkadan bitirdiğimde,  bisikletten düşüp yeniden bindiğimde,  işten atılıp yeniden ayağa kalktığımda her gün bir şampiyon gibi yeniden başlıyorum.
Çünkü hayat devam ediyor ve içimden en iyi koştuğum yarışın bu olmadığını yarın güneş doğdukça daha iyisini yapabileceğimi biliyorum.
Bir şampiyon gibi devrildiğim yerden ayağa kalkıp yeniden sanki hiç daha önce yarışmamış gibi yeniden deniyorum. İstediğim ve inandığım sürece her gün bir şampiyon olacağımı biliyorum.

18. Gün : "I appreciate every moment of the day"

Gerçekten günün her saniyesine şükrediyorum. Harika haberler aldığım, keyifli şeyler duyduğum, kıkırdayıp kahkaha attığım, fark ettiğim anladığım günün her anına şükürler olsun.

Annemin sesini duyduğum, eşimin şefkatini hissettiğim, arkadaşlarımın orada olduğunu bildiğim günün her anına minnet duyuyorum.

Güzel bir evde sıcak ve sağlıklı uyandığım, sağ salim yatığıma geri uzandığım her güne şükürler olsun.

Olumlu, bana inanan, güvenen, destekleyen, gerçekten içten yanımda olan insanlarla çevrelendiğim, doğru zamanda doğru insanları bulabildiğim her harika güne şükürler olsun.

Beni anlayan, mutlu eden, enerjisiyle yücelten insanlarla sarıldığım her güne şükürler olsun. Her gün daha da güzel şeylerin olduğu harika anlar dolu mutluluk ve tatmin dolu sağlık dolu günler için şükürler olsun.

19. Gün :  1There is a solution to every problem."

Evet gerçekten her sorun için bir çözüm var, sadece düşünmeyi bilmek, doğru soruları sormak, bir başka pencereden bakmak gerek.

Çözümü istemek , değişimi istemek bile tek başına cevabın hızla oluşması için yardımcı oluyor.

Yapamam dediğim, ama çare bulduğum her şey için, yapmayı gerçekten isteyip gerçekleştirebildiğim her şey için şükürler olsun.

20. Gün : "I feel the joy of abundance"

Bolluk kavramı daha önce sadece cüzdanımdakiler ve erişebildiklerim idi. Şimdi bolluk sağlık, bolluk sevgi, bolluk aile, bolluk eş, bolluk arkadaş, bolluk spor yapmak, bolluk yapabilmek, bolluk başarı , bolluk sahip olduğum ve olmak istediğim her şey.

Bolluk aslında bir durum – hal belirtisi, mutluluk gibi, bolluk içinde olmak. Bolluk hayal edebilmek , hele bir de gerçekleştirecek gücü bulabilmek en büyük bolluk.

Motivasyonu korumak bolluk, başkalarını da motive etmek bolluk, dinlemek bolluk, dinlediğinde gerçekten duymak bolluk.  Etrafın seni destekleyen, sana inanan, seni takdir eden insanlar doluysa hele en büyük bolluk.

Hedeflere erişmek bolluk, başarıyorsan bolluk, başardığını kutluyorsan en büyük bolluk.

İlerliyorsan yaşamda bolluk, öğreniyorsan hala, şaşırıyorsan bolluk.

Yaptığın iş keyif aldığın bir işse, mutluysan, hele bir de başkalarının da mutluluğunda bir zerre kadar payın varsa ne büyük bolluk!

Doya doya yaşıyorsan, hissediyorsan, sağlıklı duyguların varsa, yaşıyorsan hayatı üzülerek sevinerek ağlayarak gülerek hepsinden büyük en güzel bolluk.

21. Gün : “The universe provides for me"

Geçen gün bununla ilgili düşünüp yazmıştım. Hızır yetişir mi?

Bence gerçekten yetişir. Son zamanlarda hayatımda hangi alanda yardıma ihtiyacım olsa ve bunu kuvvetle hissetsem gökten bir yerden o yardım geliyor.

Evren gerçekten ihtiyacım olanı bana sunuyor. Bazen istediğim formda bazen kendine göre bir başka şekilde.

Bazen istediğim şey sadece bir yerden bir yere gitmek olsun mesela, araba göndermiyor belki ama yolculuğu kolaylaştıracak bir yol arkadaşı geliyor mesela.

Yapmam gerekenleri benim için kimse yapmıyor elbette ama yaparken zorlandığımı fark eden bir ses, hadi diyorsa yürekten bana , yanımda olduğunu hissettiren bir işaret çıkıyorsa aniden karşıma biliyorum ki evren gerçekten ihtiyacım olan her şeyi sunuyor bana.

22. Gün : "I see endless opportunities before me"

Henüz gerçekleşmemiş bir konuda sınırsız olumlu ihtimal bulunur, bu yüzden bu günden geleceğe doğru bakarken insanın olumlu olmayan bir sahneyi görebilmesi mümkün olamaz.

Yapacağımız aksiyonların özünde her zaman iyi bir niyet bulunur ve bu niyet henüz farkında olmasak da önümüzdeki yolda bizim için en iyi yolları bize açar.

Bu gün yaptığımız seçimler elimizdeki kaynaklar ve bu gün ki yeterliliklerimizle verebildiğimiz en iyi kararlardır ve gelecek bunların sonuçlarından oluşur.

Tam bütün ve mükemmel canlılar olarak hatasız olduğumuzu düşünürsek, hayal edeceğimiz tüm gelecekler harikadır.

Önümde harika ihtimallerin uzandığı mükemmel bir gelecek görüyorum ve ona doğru yürürken ihtiyacım olan tüm destek etrafımda toplanıyor.

23. Gün : "I am inspired to take action every day"

Hayallerime doğru her gün bir adım atıyorum. Hayallerim ile ilgili her gün yeniden harekete geçiyorum.

Aslında yaptığımız her aksiyon tam da bu sonucu doğuruyor.

Hayal kurmak bile hayalin ilk adımı kendiliğinden.

O hayale ulaşmayı düşünmek bir diğer adımı.

Ulaşırken neler yaparım, nereden başlarım diye düşünmek bir diğer adımı.

Bu gün o hayal için bir tek şey yapabilecek gücü içinde bulmak için ilham almak, içinde o adımı atacak heyecanı enerjiyi motivasyonu bulmak.

Belki fark etsek sadece düşünerek nelere sebep olabileceğimizi yaptığımız her hareket kim bilir ne kadar daha kıymetli olurdu.

Triatlon hayallerim için her gün spor yapıyorum, ne vakit yapamayacak gibi olsam kendime hayallerimi hatırlatıyorum, hayallerimin büyüklüğü harikalığı ve içime yayılan hissi beni onlara doğru bir kere daha harekete geçmek için motive ediyor.

24. Gün : “I am powerfully positive in all I think, do or say."

Abra kadabra ne demek ? Sözlerimle yaratıyorum.

Dünyayı düşlerimizle, sözlerimizle, onlara doğru attığımız adımlarla yaratırız.

İçimizdeki temel niyetin her daim pozitif olduğu bir dünyada davranışlarımızın da olumlu olmasına biraz daha fazla çaba göstermek yeterli aslında.

Konuştuğumuz herşeyin bir olumlusu var, kendimizi duyarsak, fark edebilirsek söylediklerimizi, alışıveriyor insan olumlu sözcükler edivermeye.

Olumlu kelimeler , olumlu düşler, olumlu davranışlar, olumlu niyetler, olumlu hareketler yaratıyor.

Ben aslında özümde tüm niyetlerimde olumluyum.

Davranışlarımı da olumlu hale getirmek için çaba içindeyim, zaman zaman başarıyorum zaman zaman bu benim için doğal zaten, zaman zaman biraz daha fazla çaba göstermeliyim.

Düşlerimde her zaman olumluyum.

Sözlerimde her zaman içten , candan ve olumlu olmayı deniyorum, seçiyorum, gerçekleştiriyorum.