28 Kasım 2015 Cumartesi

Hızır gerçekten yetişir mi?

Hayatımın enteresan bir döneminden geçiyorum
seneler süren ölü toprağından silkinme yeniden uyanma gibi... kendimi topraktan çıkıp yükselen bir filiz gibi hissediyorum şu sıra.

Bunun sebepleri ile ilgili ayrı blog yazıları yazacağım çünkü yaşamımdaki bu dönüm noktasında kendime ait keşiflerim bir başka yazı olmaya değer diye düşünüyorum ( bu da kendime not olsun ) .

Ancak o esnada bir süredir içimde büyüyen "gerçekten ihtiyacın olduğunda yardım gelir" duygusunu ve deneyimini paylaşmalıyım.

Gerçekten de ihtiyaç olduğunda o istenen yardım geliyor bence. Bazen beklediğin formatta değil ama tam da hedefe yönelik.
Benim bir süredir topraktan çıkmak için siz deyin can suyuna ben diyeyim gübreye ihtiyacım vardı ve o ihtiyaç karşılığını buldu ama kendi yolunda buldu.

Bazen harekete geçmek istersiniz ama adım atmak zor gelir, biri gelir sizinle beraber yürür, öteki gelir nasıl yürüyeceğinize dair bir kitap verir, başka biri yürüyüş anılarını anlatarak kendi tecrübesinden ilhamlanmanızı sağlar... bu yağan destekler arasında elinizden tutup arkanızdan ittirip bacaklarınızı sizin adınıza kaldırıp ileri doğru atan kimse olmaz belki ama sonuçtu hedefe doğru sizi götecek şeyler gelmiş olur.

Ben kendi yaşamımı izliyorum bir süredir...
spor yapmak istedim.. spora başlamam için sebepler ortaya çıktı...
sporda ilerlemek istedim... hedefler koymam için ilhamlar ortaya çıktı...
sağlığımı iyileştirmek istedim... vegan beslenme karşıma çıktı...
benden de vegan olur mu dedim.. sürdürebilmem için motivasyonlar doğdu...

Şu sıra hayatımı değiştirmek istiyorum...
Değişen hayatımda yardım etmek, ilham vermek, paylaşmak istiyorum...
Değişen hayatlarda tuzum bulunsun istiyorum..
Sporla, triatlon ile, vegan beslenme ile ilgili konuşmak istiyorum...
Akademik olarak kaldığım yerden doktora tezime geri dönmek ve tamamlamak istiyorum...
İlerlemek ve ileri gitmek için dost ellerle sarılmak istiyorum...
Daha da fazlasını istiyorum.

Ben istedikçe bana uzanan eller ortaya çıkıyor adeta yoktan var oluyorlar.
Kimse benim için bir şey yapmıyor elbette.
Ya vesile oluyorlar, ya ilham oluyorlar, bazen yanımda oluyorlar, bazen yol gösteriyor ışık oluyorlar..
Ama ne vakit istesem hızı gerçekten yetişiyor onu biliyorum.
Eğer bunu okuyan birileri varsa, siz de bilin istedim.
Kimse okumuyorsa bile kendime hatırlatma olsun.








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder